Jest to stan oznaczający podwyższone lub wysokie stężenie glukozy we krwi (<160 mg%). Przy takim stężeniu glukozy we krwi obserwuje się również obecność glukozy w moczu (glikozuria).


Przy stężeniach powyżej 250 mg% może także występować kwasica ketonowa (diabetic ketoacidosis) objawiająca się obecnością ciał ketonowych w moczu (ketonuria), produktów ubocznych pozyskiwania przez organizm energii z tłuszczów. Objawami hiperglikemii zazwyczaj są:

- pragnienie
- senność
- apatia
- ogólne zmęczenie
- płytki oddech
- wymioty
- bóle głowy i w ostatnim stadium śpiączka

Ciężkie przypadki hiperglikemii (<400 mg%) należy leczyć w warunkach szpitalnych. Przy podwyższonych stężeniach glukozy we krwi (160 – 180 mg%) wskazany jest dodatkowy wysiłek fizyczny, natomiast przy wyższych stężeniach należy podać dodatkowe korekcyjne dawki insuliny.

 

 

Na podst. Otto-Buczkowska E.: Cukrzyca wieku rozwojowego, Urban&Partner,  Wrocław, 1999 Travis L.B., Bartnikova W.: Podstawowe wiadomości o cukrzycy insulinozależnej, Volumed, Wrocław, 1993


 

 

Orzeczenie o niepełnosprawności